Potrzeba wytrawnego oka, by na ekranie telewizora odróżnić dobrze zrobionego DiVX-a od oryginału DVD. Przerobienie filmu na skompresowany format to jednak dość złożony temat.

Pojawienie się na rynku tanich nagrywarek DVD bardzo utrudniło życie popularnego DiVX-a. Po co bawić się kilka godzin z kompresją filmu, skoro można go przepalić w znacznie krótszym czasie? DiVX mimo wszystko nadal trzyma się mocno, a ostatnio przeżywa nawet jakby odrodzenie. W sukurs przyszły firmy, które wzbogaciły swoje stacjonarne DVD w możliwość odtwarzania formatu DiVX. Ostatnimi czasy można odnotować prawdziwe zatrzęsienie takiego sprzętu.

Instalacja

Ekran startowy programu Gordian Knot. Rozpoczynamy od Ripuj+Przygotuj W przewodniku pokazujemy, jak przerobić film DVD, by stworzyć kopię zapasową mieszczącą się na jednej lub dwóch płytach CD (zależnie od wyboru użytkownika).

Zrobimy to za pomocą pakietu programów Gordian Knot w najnowszej wersji RipPack 0.35. Pakiet ten nie zawiera kodeków, które przy okazji należałoby uaktualnić. (Podane programy znajdziesz na płycie dołączonej do magazynu).

Pracę nad filmem zaczynamy od instalacji GK 0.35. Na wstępie instalator zapyta nas, które ze składników pakietu chcemy zainstalować. Może się zdarzyć, że posiadamy już daną aplikację lub jej nowszą wersję - wtedy z niej rezygnujemy. Instalator automatycznie usunie także starszą wersję GK, jeżeli znajdzie taką na naszym dysku. Wymazane zostaną też wszelkie związane z nią wpisy do rejestru. Przy pierwszym uruchomieniu program poprosi nas o wybór języka. Wybieramy jedynie słuszny język polski.

By sprawdzić, czy wszystkie aplikacje pakietu będą działać poprawnie, przechodzimy do zakładki Ścieżki do programów. Jeżeli na początku zrezygnowaliśmy z instalacji jakiegoś programu wchodzącego w skład Gordian Knot, to teraz musimy wskazać programowi ścieżkę lokalizacji wymaganej aplikacji na naszym dysku.

Ripowanie

Pracę nad filmem rozpoczynamy w oknie Ripowanie Kompresję filmu DVD zaczynamy od zrzucenia materiału z płyty na twardy dysk. W tym celu przechodzimy do pierwszej zakładki Ripowanie ((1) na obrazku obok) i zaznaczamy opcję Ripuj + Przygotuj. Następnie wybieramy folder, w którym zostanie umieszczony materiał z płyty. W tym też folderze utworzony zostanie specjalny projekt d2v, tworzony przez aplikację o nazwie DGIndex. Projektowi nadajemy nazwę, np. mój film, i zaczynamy pracę przyciskiem Ripuj.

DVD Decrypter jest jednym z kilku programów umieszczonych w Gordian Knot Chwilę potem ukazuje się okno programu DVD Decrypter (2). Otwieramy w nim zakładkę Stream Processing (3) i zaznaczamy Enable (4). To pozwoli nam dokonać wyboru - co chcemy skopiować. Z reguły film zawiera kilka ścieżek dźwiękowych, które są nieprzydatne dla naszego projektu a więc je odznaczamy. Zostawiamy tę, która naszym zdaniem będzie najlepsza. Jeżeli interesują nas polskie napisy dialogowe, także musimy je zaznaczyć. Po wybraniu interesujących nas ścieżek z dźwiękiem i napisami możemy uruchomić program DVD Decrypter, klikając na ikonę z zieloną strzałką (5). Rozpocznie się proces dekryptowania i kopiowania plików, który może trwać od kilku do kilkunastu minut, w zależności od szybkości i wydajności komputera. Gdy Decrypter wykona swoją pracę, ukaże nam się kolejne okno. Wybieramy w nim opcję Demux all tracks (6) oraz 64-bit Floating Point (7). Po dokonaniu ustawień akceptujemy je wciskając OK (8). Teraz rozpoczyna się proces tworzenia projektu d2v i ukazuje się duże okno z podglądem filmu (9). Po prawej jego stronie zobaczymy też okienko Information (10) zawierające dane o filmie: jego format, np. 16:9, oraz system, w jakim został nagrany. Informacje te będą konieczne do dalszej obróbki materiału. Tworzenie d2v trwa około trzech minut. Po zakończonym procesie tworzenia projektu, zostanie on automatycznie wczytany do programu Gordian Knot i na naszym ekranie pojawi się obraz z podglądem filmu. Jeżeli jednak tak się nie stanie, możemy wprowadzić ręcznie projekt do programu. W zakładce Bitrate klikamy w lewym dolnym rogu Otwórz i ładujemy do programu plik d2v. Na ekranie zobaczymy okno z filmem.

Ustawienia

Obok okna podglądu znajdują się informacje określające parametry filmu Zakładka Bitrate jest podzielona na kilka części. W pierwszej z nich wybieramy tzw. kontener (11), a ponieważ interesuje nas tylko format avi, ten zaznaczamy. Potem przystępujemy do wyboru kodeka, za pomocą którego będziemy kompresować film (12). Następną rzeczą jest określenie trybu pracy. Wybieramy Oblicz średnie Bitrate (13), która to opcja umożliwi nam potem ewentualną korektę wielkości pliku. W zależności od ustawionej przez nas wielkości pliku końcowego, program odpowiednio dobierze bitrate dla obrazu. Odczytujemy go w okienku (14). Wybierając drugą opcję trybu pracy - Oblicz Rozmiar pliku AVI w oknie (14), możemy ustawić wybrane bitrate, natomiast wielkość pliku zostanie obliczona przez program. W części Całkowity rozmiar (15) decydujemy, na ilu płytach ma się zmieścić nasz film.

W oknie podglądu możesz ustawić, gdzie zaczynają się napisy końcowe. Będą kodowane z gorszą jakością Dodatkowo możemy określić ich pojemność, np. 700 mb. Jeżeli zaznaczymy 2 CD, nasz finalny plik będzie miał wielkość 1400 MB - program może go automatycznie podzielić na dwie równe części. Nie będzie wtedy problemu z wypaleniem go na płycie. Wyboru dźwięku dokonujemy w części Audio (16). Mamy dwie możliwości: ścieżka oryginalna lub skompresowana do formatu mp3. Przycisk wybierz w podmenu rozmiar pozwoli załadować oryginalny dźwięk z płyty DVD. Jest to materiał wysokiej jakości i byłby optymalny dla naszego filmu, gdyby nie jedna wada, mianowicie bardzo duży rozmiar. Możemy go jednak zastosować, jeśli film będzie nagrany na dwóch płytach CD. Plik dźwiękowy znajduje się w folderze, do którego DVD Decrypter zapisał dane z płyty DVD.

Zakładka Bitrate pozwala dobrać jakość kompresji Jeżeli wszystko ma się zmieścić w 700 MB, trzeba dźwięk skompresować. W tym celu wybieramy opcję Bitrate i ustalamy stopień kompresji dla dźwięku pamiętając, że im większa będzie wartość bitrate dla audio, tym niższa zostanie dobrana dla materiału wideo. Po dokonaniu decyzji co do dźwięku trzeba ją jeszcze potwierdzić w części Przeplatanie i koszty (17).

Czas na test kompresowalności I tu uwaga: jeżeli do kompresji używamy kodeka XViD, nie zaleca się zaznaczania opcji Kalkuluj koszt (opcja ta zapobiega powstawaniu zbyt dużego pliku finalnego).

W polu Obraz widzimy średni bitrate (14) wyliczony przez program dla materiału video. Dla naszego przykładowego filmu wyniósł on 708 kB/s. Jak na film z dynamiczną akcją, to nieco za mało. Za minimum dla takich produkcji uznaje się 800-900 kB/s. Warto w takim przypadku zastanowić się nad rozłożeniem filmu na dwie płyty i zastosowaniem oryginalnej ścieżki dźwiękowej ac3.

DiVX i inne kodeki

W tym materiale, podobnie jak w całym magazynie, używamy pojęcia DiVX w potocznym rozumieniu tego słowa, czyli dla określenia filmów skompresowanych kodekami. Sam DiVX jest w rzeczywistości tylko jednym z możliwych kodeków. Inne popularne kodeki to XViD czy OGM.

Kodeki w paczce

Pojedyncze kodeki ściągać można z Internetu lub znaleźć na płytach dołączanych do czasopism. Tworzone są też specjalne zestawy pakietów, w których umieszczane są komplety kodeków na każdą okazję. Popularne zestawy kodeków to K-lite Codec Pack, czy Nimo Codec Pack.