Filmy wypala się w trzech popularnych formatach. Różnią się one jakością i ilością zajmowanego na dysku miejsca. Wszystkie łączy natomiast możliwość obejrzenia w stacjonarnym odtwarzaczu.
Zdarza się czasem, że bardzo chcielibyśmy pochwalić się znajomym własnym, wybitnym dziełem filmowym lub innym cudeńkiem w stylu kina amatorskiego. Cóż z dobrych intencji, skoro znajomi nie mają pecetów (a w każdym razie nie mają wystarczająco wydajnych), a filmy zwykli oglądać za pomocą stacjonarnych odtwarzaczy. Spokojnie, to żaden problem.
Wystarczy film przepalić w ogólnie czytelnym standardzie zapisu i wszystko załatwione. Na dodatek programy do wypalania rozwinęły się tak, że nie trzeba już dłubać nad filmem rozmaitymi programikami, lecz po prostu go wypalić - oprogramowanie samo wykona większość roboty. Użytkownikowi pozostaje tylko klikać i sprawdzać, czy z pośpiechu czegoś nie pomieszał.
Wypalamy VCD
Video CD to prosty, sędziwy już standard, stworzony 12 lat temu przez firmy Philips i JVC. Składa się z dwóch odrębnych ścieżek, jednej z danymi i drugiej zawierającej sekwencje filmowe w formacie MPEG-1. Aby wypalić płytę w tym standardzie, trzeba dysponować plikiem wideo spełniającym następujące wymagania:
- rozdzielczość 352 x 288
- 25 klatek na sekundę
- obraz kodowany w MPEG, 1152 kb/s
- dźwięk kodowany w MPEG-1 layer II, 224 kb/s
W Nero Burning ROM na dobry początek należy wybrać jako typ kompilacji VideoCD. Teraz zaczyna się wędrówka po zakładkach. W pierwszej z nich, o nazwie, aby nie być monotonnym, VideoCD należy skontrolować kilka opcji. Po pierwsze, wszystkie trzy pola powinny być zaznaczone, po drugie, jako standard rozdzielczości lepiej wybrać PAL. Pozostałych pól nie tykamy i przechodzimy do kolejnej zakładki, dotyczącej tworzenia menu ekranowego - zainteresowanych zapraszamy do lektury ramki. Kolejna zakładka to Opcje ISO, w którym należy jedynie wybrać dualny system plików ISO+Joliet, pozostałe ustawienia domyślne nie muszą być zmieniane. W zakładce Nazwa można zmienić nazwę kompilacji i to już na razie wszystko w tym miejscu. Kliknięciem na przycisk Nowy otwieramy główne okno. Metodą podnieś i upuść przeciągamy plik z filmem do kompilacji. Dla pewności warto teraz sprawdzić, czy dodany plik spełnia wymagania VCD - prawym przyciskiem wywołujemy menu i Właściwości - jeśli odczytamy że jest zgodny ze standardem, wszystko gra. Możemy też dla własnego komfortu psychicznego wywołać podgląd filmu. Pozostaje już tylko nakazać Nero Burnig ROM zapis (Wypal kompilację z menu Nagrywarka w Pasku Poleceń), ustawić niską prędkość, opcję DAO (Disc-At-Once) i wypalić. Film gotowy.
Wypalamy SVCD
Można powiedzieć, że Super VideoCD to ulepszona wersja VCD. Z technicznego punktu widzenia jest to prawdą, ale zastosowanie w tym standardzie kodowania MPEG-2 sprawia, że SVCD bliżej jest do DVD niż VCD. Standard ten ma następujące wymagania:
- rozdzielczość 480 x 576
- 25 klatek na sekundę
- obraz kodowany w MPEG-2, do 2600 kb/s
- dźwięk kodowany w MPEG-1 layer II i MPEG-2, do 384 kb/s
Z punktu widzenia użytkownika Nero Burning ROM wypalanie płyt w standardzie SVCD specjalnie się nie różni od procedury VCD. Jedynym bardzo poważnym problemem jest konieczność dokupienia za skromne 25 euro kodera MPEG-2/DVD. W porównaniu z tym fakt, że jedna z zakładek konfiguracyjnych wygląda inaczej już nic nie znaczy.
Wypalamy DVD
Przygotowanie filmu na DVD to zadanie wykraczające poza Nero Burning ROM. Konieczny jest wcześniejszy mastering filmu za pomocą programów przeznaczonych specjalnie do tego celu. Parametry filmu DVD to:
- rozdzielczość 720 x 576
- obraz kodowany w MPEG-2.
Nagranie filmu na DVD za pomocą Nero Burning ROM sprowadza się do utworzenia kompilacji DVD-Video. W większości przypadków nie trzeba zmieniać żadnych domyślnych ustawień poza nazwą krążka na zakładce Label. Utworzona w ten sposób kompilacja zawiera dwa foldery: VIDEO_TS i AUDIO_TS. Do folderów tych należy skopiować pliki VOB/IFO/BUP, przygotowane w procesie masteringu. Pozostaje wypalić płytkę.
Menu na deser
Czymże byłby filmowy krążek bez menu? W pececie łatwo wszystko obsłużyć, ale już w stacjonarnym sprzęcie z pilotem potrzebna jest wygodna nawigacja. Nero Burning ROM dostarcza prościutkie narzędzie do tworzenia menu dla VCD/SVCD/DVD. W skromnej zakładce znajduje się jednak kilka miłych opcji: zmiana koloru elementów, zmiana obrazu tła, formatowanie czcionek, czy wyświetlanie obrazków z filmów w formie przycisków. Efekt twórczości można podziwiać w okienku podglądu, choćby i rozciągniętym na cały ekran.
| Robot od czarnej roboty |
| Płyty VCD, SVCD i DVD można przygotować i wypalić od początku do końca, używając bezpłatnego oprogramowania. Znacznie prościej jest jednak użyć jednego z komercyjnych produktów, które automatyzują cały proces i czynią go strawnym także dla mniej wprawionych użytkowników. Jednym z takich programów jest Ulead DVD Movie Factory 4. Program oparty jest na kreatorach, nadzorujących wszystkie etapy tworzenia krążka: od pobrania materiału wideo z kamery, plików wideo czy nawet taśm VHS po wypalanie krążka. Aplikacja posiada rozbudowane narzędzia do edycji menu startowego (opartego na jednym z gotowych szablonów), dodawania podkładu muzycznego itd. Bardzo przydatną funkcją programu jest możliwość edycji projektu bezpośrednio na krążku (oczywiście musi to być krążek wielokrotnego zapisu). Do tworzenia płyt VCD, SVCD i DVD w zupełności wystarczy tańsza wersja programu - Standard. Wersja Disc Creator została wyposażona w dodatkowe narzędzia do nagrywania krążków z danymi i krążków audio - warto ją wybrać, gdy nie posiadasz jeszcze uniwersalnego programu do wypalania płytek. Program Ulead DVD Movie Factory 4 może służyć nie tylko do nagrywania filmów na VCD i DVD. Za pomocą programu przygotujesz także cyfrowy album, w formie prezentacji zdjęć na CD lub DVD. |
| Przeplatanie z kamery |
| Filmy nagrywane cyfrową kamerą mają rozdzielczość 720 x 576, czyli odpowiadającą jakości filmu DVD. Jednak amatorski film powinien zostać poddany odpowiedniej obróbce nim uzyska wysoką jakość obrazu. Trzeba sobie między innymi poradzić z efektem przeplotu wynikającym z technologii użytych w cyfrowych kamerach. Przy wypalaniu w standardzie DVD-Video należy zwrócić uwagę na opcję przeplot (w wersji ang. Interlace). |